De wielrenafdeling van AS Roma

Dit stuk stond eerder in iets andere vorm op Het is Koers

Nu dit jaar, op 27 mei de Giro in ons Rome eindigt, is het leuk eens kijken naar de wielerclub van AS Roma. Deze bestaat dit jaar al 90 jaar. Hij werd dus al 1 jaar na de oprichting van onze voetbalclub opgericht.

De giro  gaat dit jaar van de heilige stad Jeruzalem naar de heilige stad Rome. Het is vierde keer dat de Italiaanse rittenkoers eindigt in de hoofdstad. Vaak laat de route de eeuwige stad links liggen op weg naar de Gran Sasso en andere ‘grote stenen’ in Midden-Italië.

De vorige keer in Rome kunnen Nederlandse wielervolgers zich vast nog herinneren. Voor een regenachtig Colosseum viel Denis Mentsjov, maar wist de Rabobankploeg toch haar tweede grote ronde te winnen. Destijds was de reden voor een bezoek aan Rome het honderdjarig bestaan van de ronde.

In 1950 won ‘mooie’ Hugo Koblet de ronde in Rome na een lange etappe uit Napels. Oresto Conte pakte de ritwinst. De derde Ronde van Italië in 1911 was de eerste die in Rome eindigde. In twaalf etappes, vooral via de grote steden, ging de ronde van Rome naar Rome. Galetti won het eindklassement voor de tweede maal, nadat hij in Bari twee dagen eerde het roze had veroverd. Hij zou in 1912 weer zegevieren. Corlaita won de laatste etappe, wederom Napels-Rome.

Dit jaar wordt het niet zo spannend als in 2009, aangezien het ene typische ‘galaetappe’ is, tien rondjes door het centrum van Rome. Na 11,5 km komt men steeds uit op het Piazza del Popolo, het neo-klassieke plein genoemd naar zowel de populieren als het volk. Het eindigt met waarschijnlijk een sprintduel – en hopelijk een hernieuwde kroning van keizer Dumoulin.

De reacties in Rome waren lauw. ‘We krijgen dan tenminste wat verse bestrating’ was op Roma Today te lezen. Wielrennen is namelijk in het midden en zuiden van Italië een stuk minder populair dan in het noorden. Toen ik ten tijde van Omloop het Nieuwsblad in een besneeuwd Rome aankwam, kon niemand mij vertellen waar ik de koers kon kijken, zelfs niet bij een Romeinse wielerclub op Strava.

Rome staat dus niet bekend als wielermekka. Voor de Olympische Spelen in 1960 werd er uiteraard een Velodroom gebouwd. Het lag in het EUR, de voor Mussolini ontworpen zaken wijk in het zuiden van de stad. In 2008 werd het gesloopt. Er ligt nog wat hout van de baan op het terrein, anno 2018. Centraler in de stad ligt nog de Via del Velodromo Vecchio, waar een authentieke Romeinse Osteria de herinnering aan de baansport levend houdt op de plek waar in het begin van de vorig eeuw een wielerbaan stond.

IMG_4408
De shirts van AS Roma

Roma’s wielertak leverde onder meer de Olympisch Kampioen van 1932 in Los Angeles af. Het is vooral een tourclub, wel met schitterende shirts, net als de voetbalclub. Inmiddels ben ik als Romafan ook aangesloten op Strava. Ook de cugini hebben hebben, als omnisportclub, een wielerafdeling, waar zelfs Coppi nog even lid van is geweest.

De Ronde van Lazio was een semi-klassieker die tot van 1933 en met 2008 jaarlijks werd georganiseerd. In 2013 en 2014 keerde hij terug, met hulp van Giro-organisator RCS als de Roma Maxima. Ze deed ook een aantal jaar dienst als het nationale Italiaanse kampioenschap. Er waren ideeën om de oude Via Appia, de oudste kasseistrook ter wereld, integraal onderdeel te maken van de koers, maar daar is de afgelopen jaren weinig van vernomen.

alla fine del mondo

Beroemde Romeinse wielrenners zijn er dan ook weinig. Alessandro Proni reed een paar jaar geleden voor Vini Fantini. Chiappini Pietro was een knecht van Coppi en later voorzitter van de wielerafdeling van Roma.

Toch wordt er meer gefietst in Rome dan vroeger. Voor een deel door toeristen, en voor een deel door dappere stadsbewoners. De in Nederland verguisde o-bike is op veel straathoeken inmiddels te vinden, en op zich zijn de heuvels in Rome prima te doen.

Steeds vaker zie je ook in Rome ‘fiets & koffie’-tenten oppoppen door echte liefhebbers, zoals Cycling Cafe Italia. Het internet zorgt ook dat de fietsers elkaar makkelijker vinden en kunnen helpen.

Vanuit de randen van de stad in zijn er natuurlijk schitterende routes te doen, naar Tivoli, over de Via Appia Antica, Villa Doria Pamphili, langs de Tiber en nog veel meer. Tijdens de giro was er zelfs een door Nederland gesponsord fietsfeest langs de Tiber: BiciRoma.

Jaarverslag 2017-2018

Leden

We hebben hebben inmiddels 25 ( 2016 )  + 15 ( 2017) + 3 (2018)  = 43 leden, waarvan 39 reeds contributie betaald hebben . Bij de oprichting waren dat er nog 25   . Binnen onze Whats Appgroep hebben we 34 actieve deelnemers

Trips.

Er zijn drie trips georganiseerd naar Rome, de grootste in april 2017 naar de derby. Daarnaast zijn vele losse bezoeken aan Europacup-wedstrijden en competitiewedstrijden geweest.

Mediaoptredens

Social

Onze facebookpagina wordt geliked door 216 mensen. Onze twitter account wordt gevolgd door 1128 mensen.

Website

De website werd door zo’n 3500 mensen bezocht (sinds 1/1/17). Meest gelezen stukken zijn de open brief aan Eurosport. (284 http://romanisti.nl/roma/open-brief-aan-eurosport/ ) en de RomaTips (248x http://romanisti.nl/roma/rome-roma-tips/)

Merchandise.

Bijna al onze leden hebben pasjes. Er zijn inmiddels  totaal 4500 stickers gedrukt en ca. 3500 verspreid en die hangen door heel Europa. [Bij volgende bestelling stickers dienen er weer nieuwe gedrukt te worden.]

Partnerschappen.

We zijn in juni gestart met een partnerschap met Copa, het retro-kleding merk. Dit leverde ons een bescheiden bron van inkomsten op (20€), en ook exposure. Daarnaast worden we sinds 2018 gesponsord door Restaurant Ambiente, van ons lid Ruud Riemens.

Financien.

Onze inkomsten waren contributie , stickers en de partnerschappen, etc met een totaal € 392,16 tussen 5 mei 2017 tm 4 mei 2018. Uitgaven waren er aan de stickers, verzendkosten stickers, pasjes, spandoek, bloemen, bankkosten. Totaal :  € 433,56  tussen 5 mei 2017 tm 4 mei 2018. Ter info, verwachte extra inkomen mei 2018, vanwege de nieuw te innen contributie is nog € 267,25  en € 30,- achterstallige contributie 2016/2017

Voor meer detail, zie google drive

Trots op onze champions league run…

Woensdag 2 mei, 18:30 uur.
Auto geparkeerd, vlaggen in de lucht, te voet het laatste stuk richting Olimpico. De weg staat bomvol auto’s, scooters schieten er tussendoor, overal vanuit de geel en rood gekleurde massa klinkt gezang. Zelfs Strootman staat met zijn Rangerover vast in deze vrolijke file. Mensen tikken op zijn ramen, juichen, zwaaien. Hij glimlacht bescheiden en zwaait netjes terug.

In het stadion klinkt een onafgebroken, oorverdovend gezang. We gaan zitten op onze vaste plekken op de Curva Sud en slaan het even stilletjes gade. Het lijkt alsof iedereen een vlag heeft meegenomen en tijdens Roma Roma Roma wordt er dan ook driftig gezwaaid. Nadat iedereen zijn longen uit zijn lijf heeft geschreeuwd op ‘The Champions’ kunnen we eindelijk van start.

Helaas gaat het al snel mis: Liverpool opent de score. Ai, het scenario Barcelona kan dus de prullenbak in. Gelukkig wachten we niet al te lang op de gelijkmaker. Eigen doelpunt, maar ach, die tellen ook, dat weten we dan weer wél van Barcelona. Daje ragazzi! Het kan nog!

Na 25 minuten komt dan de nekslag: 1-2.

In de rust besluit ik dat de strijd gestreden is, klaar. Hoe motiveer je je als speler in godsnaam nog voor zo’n tweede helft? Nou, zo dus! Roma gaat er vol op in de tweede helft en zet de eindstand op 4-2. Niet genoeg om door te gaan, wel genoeg om alle warmte en liefde van de tifosi te mogen ontvangen. Het publiek uit Liverpool probeert haar spelers toe te zingen, maar wordt overstemd door een oorverdovend, zinderend ‘Grazie Roma’.

De fans bedanken hun helden, de helden bedanken vanaf de sintelbaan hun fans. Grazie Roma.
Grazie voor een fantastisch Champions League seizoen met een ongeslagen status in Olimpico, 12 voor en slechts 2 tegen, een wederopstanding tegen Barca, bijna weer een tegen Liverpool. Grazie coach Di Francesco, die aan het begin van het seizoen werd weg gezet als onervaren en te licht en dit nu heeft bereikt. Grazie voorzitter Pallotta, die vasthield aan zijn plan en zakelijkheid, behalve die ene keer, met die fontein. Grazie technisch directeur Monchi, die niet alleen inkoper van spelers is, maar ze daarna ook onder zijn vleugels neemt en motiveert tot op het bot. Grazie tifosi, die in uitwedstrijden vaak het thuispubliek overstemden en Olimpico op haar grondvesten deed schudden. Maar vooral: Grazie Roma, spelers die vochten als echte wolven, in een roedel, tot het einde.

Sono orgoglioso di essere Romanista 💪🏻🐺
Chi tifa la Roma non perde mai! 💛

Grazie Roma, Debby

Dundee, Drugs en omkoping. De vorige halve finale

Nu we allemaal in afwachting zijn van de halve finale tussen AS Roma en Liverpool gaan er gedachten uit naar de finale wedstrijd in 1984: Grobbelaar, Pruzzo en wat had kunnen zijn. Maar het is misschien nog wel interessanter om te kijken naar de halve finale van dat jaar. Immers, die wonnen we gewoon. Hoewel gewoon? Het is een fascinerend verhaal…

Continue reading

Halve finale…

We kunnen eigenlijk niet eens bedenken wat nu het mooist was…

  • Het feit dat het Olimpico helemaal uitverkocht (Ondanks het verlies) was en helemaal los ging
  • De arrogantie van Barca ervoor, en de zoetheid van de winst (Een kadootje schreef Sport na de loting)
  • Dat precies die scoorden, die ook eigen goals hadden gemaakt
  • Dat Palotta in de Fontein sprong
  • Dat Zampa weer uit zijn dak ging.
  • Dat Veronica toegaf de verkeerde wedstrijd te hebben gekozen.
  • De aandacht voor Roma, en de reacties van voetballiefhebbers overal.
  • Dat we de ochtend erna nog steeds in de halve finale bleken te staan.
  • De tranen van Manolas
  • De kranten van vanochtend (Ramontada in l’Equipe)
  • De emoties bij al onze vrienden..

Maar het is dus echt waar, voor het eerst sinds 1984 staan we in de halve finale van de Champions League / Eurocup. Toen tegen Dundee. Dat kon toen nog….(highlights)

En nu de derby…

 

 

 

Romanisti Olandesi in de Staantribune

Het blog (en tijdschift) Staantribune schreef in het kader van hun Italiaanse maand een stuk over onze vereniging. Dat willen we jullie natuurlijk niet onthouden, je vindt het hier

Staantribune, hét magazine over voetbalcultuur, kijkt op een andere manier naar voetbal. De artikelen gaan over alles wat met voetbal te maken heeft, behalve het spelletje zelf. In het magazine staan mooie verhalen, stukjes met een humoristische noot, interviews met een aparte invalshoek, interessante achtergrondartikelen over randverschijnselen en artikelen over supporterscultuur.

.

Ciao Davide. Buon viaggio. Resta in pace.

Eén seizoen speelde je voor Roma: 2014-2015. Maakte je het verschil? Volgens mij niet persé. Je speelde nuttig, solide, en degelijke verdediger, maar geen uitblinker. Dus vertrok je na dat ene seizoen al naar Fiorentina. Zo gaat dat. Dat is het leven.

Eén keer mochten we je ontmoeten: september 2014. Je was in de Roma Store op Piazza Colonna om het derde shirt te promoten. Wij waren er ook, op speciale uitnodiging. Je was rustig, aardig, ietwat onwennig en misschien zelfs wat timide. Je nam uitgebreid de tijd om het extra shirtje dat we hadden meebracht te signeren. ‘A Luka, con simpatia’ schreef je en je signeerde met nr. 23. Jij bent het waarschijnlijk snel weer vergeten, wij vonden het een memorabele dag. Zo gaat dat. Dat is het leven.

Aan de slaapkamermuur van ons zoontje prijkt een lijst met daarin 2 gesigneerde shirtjes: eentje van jou en eentje van Strootman. Strootman, dat is het shirtje waarvan we altijd zeiden: dat is een belangrijke, dat is bijzonder. Tot afgelopen zondag. Die zondag dat we lazen dat je er niet meer was. Plots, onbegrijpelijk. Opeens was dat shirtje, waarop jij die woorden schreef, dat rugnummer, waardevoller dan ooit. Zo gaat dat. Dat is het leven.

Er lag een contract voor je klaar bij je club. Een contract voor het leven. Wie had ooit gedacht dat dat leven zo kort zou zijn.

Ciao Davide. Buon viaggio. Resta in pace.

Debby

Rome in Barre Tijden: Sneeuw en Verlies

Onze voorzitter trok weer eens naar Rome voor een wedstrijd. Rome was in de ban van de verkiezingen, die vandaag  (4 maart) worden gehouden. Het centrum was vol demonstraties, van populistisch links (5 stelle) en extreem rechts. Zijn Romeinse vrienden waren ook niet heel optimistisch over de wereld. En toen Rick de status van het Stadio Flaminio zag, werd hij er ook niet echt vrolijk van. Hier speelde Roma onder andere in het Seizoen 1989/1990 toen het Olimpico werd voorbereid op het WK van 1990 (Het dak werd toen geplaatst). Onderhoud was er niet meer geweest sinds de Six Nations verplaatst waren naar het Olimpico.

Roma - Milan met de Romanisti

Toch gebeurt er ook nog wel wat nieuws in Rome. Zondagochtend trok Rick naar het oosten met de O-bike. de oude smalspoorlijn richting Frosine (inmiddels ingekort) werd omgebouwd tot Metro C, en deze Metro had bijna het Centrum bereikt (bij Metro A San Giovanni). Metro C reeds als een zonnetje naar de oostelijke buitenwijken. Het is een Metro zonder bestuurder, waardoor je niet bij het treinstel kan komen. Misschien houdt dat wat Graffiti weg.

Roma - Milan met de Romanisti

Het zonnetje was inmiddels weg, en het werd langzaam kouder in de stad. Roel, Matthias en Rick verzamelden zich bij de Pizzeria del Derby vlak bij het einde van tramlijn 2 (Piazza Mancini).

Roma - Milan met de Romanisti

Hier werd moed ingedronken door de Romanisti Olandesi die vervolgens naar Curva Sud en Distinti sud vertrokken, om daar ruim op tijd binnen te komen voor het ‘Roma Roma Roma’


Sfeerbeelden

En ach, de wedstrijd.. Gattuso had Milan blijkbaar aan het spelen gekregen. Roma viel de eerste helft redelijk aan, zonder echt gevaarlijk te worden. De tweede helft was Milan gewoon beter… Highlight was nog een selfie met mede Romanista Debby..

De volgende ochtend troffen wij het Olympisch Dorp (waar dit x we sliepen, want het was immers de week van de winterspelen) aan in de sneeuw. Voor het eerst sinds 2012 was er weer sneeuw. Om 6.45 ploegde Rick al door de sneeuw, om door te liften, de metro en snorders samen met Roel nog het vliegtuig te halen. Daar troffen we Patrick van Studio Nul181, de tatoeerder van Rick Karsdorp. Hij was net door Karsdorp afgezet op het vliegveld. Helaas kreeg onze verdediger er nog geen nieuwe Tattoo erbij, want de bagage was ergens achter gebleven…

Roma - Milan met de Romanisti

Meer foto’s