Ciao Davide. Buon viaggio. Resta in pace.

Eén seizoen speelde je voor Roma: 2014-2015. Maakte je het verschil? Volgens mij niet persé. Je speelde nuttig, solide, en degelijke verdediger, maar geen uitblinker. Dus vertrok je na dat ene seizoen al naar Fiorentina. Zo gaat dat. Dat is het leven.

Eén keer mochten we je ontmoeten: september 2014. Je was in de Roma Store op Piazza Colonna om het derde shirt te promoten. Wij waren er ook, op speciale uitnodiging. Je was rustig, aardig, ietwat onwennig en misschien zelfs wat timide. Je nam uitgebreid de tijd om het extra shirtje dat we hadden meebracht te signeren. ‘A Luka, con simpatia’ schreef je en je signeerde met nr. 23. Jij bent het waarschijnlijk snel weer vergeten, wij vonden het een memorabele dag. Zo gaat dat. Dat is het leven.

Aan de slaapkamermuur van ons zoontje prijkt een lijst met daarin 2 gesigneerde shirtjes: eentje van jou en eentje van Strootman. Strootman, dat is het shirtje waarvan we altijd zeiden: dat is een belangrijke, dat is bijzonder. Tot afgelopen zondag. Die zondag dat we lazen dat je er niet meer was. Plots, onbegrijpelijk. Opeens was dat shirtje, waarop jij die woorden schreef, dat rugnummer, waardevoller dan ooit. Zo gaat dat. Dat is het leven.

Er lag een contract voor je klaar bij je club. Een contract voor het leven. Wie had ooit gedacht dat dat leven zo kort zou zijn.

Ciao Davide. Buon viaggio. Resta in pace.

Debby

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *